Looper (2012)

Photobucket

ในโลกแห่งอนาคตที่มีแต่ความล้ำสมัย ได้มีการสร้างเครื่องย้อนเวลาขึ้นมาเพื่อให้คนได้เดินทางย้อนกลับไปในอดีต แต่ทว่าการใช้เครื่องถือว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมาย และยังไม่ได้มีการอนุญาตให้ใช้กันได้ทั่วไป ยกเว้นในตลาดมืดเท่านั้น เมื่อกลุ่มมาเฟียต้องการที่กำจัดใครสักคน พวกเขาจะส่งเป้าหมายย้อนเวลากลับไปในอดีตเพื่อให้นักฆ่าอย่าง โจ (โจเซฟ กอร์ดอน เลวิตต์) ซึ่งเรียกตัวเองว่า ลูปเปอร์ มีหน้าที่ในการกำจัดเป้าหมายที่ถูกส่งตัวข้ามเวลากลับมา แต่แล้วเมื่อใครคนหนึ่งต้องการกำจัดธุรกิจนี้ คนในองค์กรจึงส่ง โจ (บรูซ วิลลิส) ตัวเขาเองในโลกอนาคตอีกสามสิบปีข้างหน้า มาให้เขาฆ่าตัดตอนซะ เพื่อจะได้ไม่มีพยานในการกระทำอำมหิตนี้อีกต่อไป และเมื่อเขาทำพลาดโดยการปล่อยตัวเองหลบหนีไป เอ็บ (เจฟฟ์ แดเนียล) หัวหน้าองค์กรที่คอยดูแลบรรดาลูเปอร์จึงออกคำสั่งจับตาย แล้วการไล่ล่าจึงเกิดขึ้นเพื่อค้นหาความจริงและแก้ไขสิ่งผิดให้ถูกต้อง

Looper เป็นภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น-ไซไฟ ที่แปลกและไม่เหมือนใคร ด้วยไอเดียที่แสนบรรเจิด ผลงานการเขียนบทและกำกับของ ไรอัน จอห์นสัน (Brick, The Brothers Bloom) ที่ได้ผู้อำนวยการสร้างโดย เจมส์ ดี สเติร์น (An Education, Lord of War) มารับหน้าที่ในการควบคุม

Looper อาจจะเป็นภาพยนตร์ไซไฟที่มีเนื้อหาค่อนข้างซับซ้อน โดยเฉพาะการแง่ของการดำเนินเรื่องที่ตัด หากใครที่ตามไม่ทันอาจจะงงกับการปะติดปะต่อเรื่องราวในช่วงหนึ่ง Looper เด่นในส่วนของบทภาพยนตร์และการให้มิติของตัวละคร โดยตัวละครเอกคือ โจหนุ่ม และ โจวัยกลางคน (รับบทได้อย่างเข้าขาระหว่างเลวิตต์และวิลลิส) ที่แม้จะเป็นคนๆ เดียวกับ แต่กลับมีความรู้สึกนึกคิดและปมปัญหาที่แตกต่างกัน แต่จุดร่วมของทั้งสองที่เหมือนกันก็คือ ความรู้สึกโดดเดี่ยวและต้องการความรักจากเพศแม่ ซึ่งสอดคล้องกับซิดลูกของซาร่า (รับบทโดย เอมิลี่ บลันท์) ที่มีปมเกี่ยวกับเพศแม่ คือ รู้สึกว่า ซาร่าไม่ใช่แม่ที่แท้จริง (ซิดจะแสดงออกทางพลังจิตที่รุนแรงยามโกรธ)

Looper ยังโดดเด่นด้วยการออกแบบงานสร้าง ที่ทำให้โลกอนาคตดูไม่แตกต่างจากโลกในยุคปัจจุบัน (นอกจากบรรดาเครื่องมือไฮเทคในรูปแบบโบราณ) สังคมเสื่อมทราม งานถ่ายภาพที่แปลกตาเป็นผลงานของผู้กำกับภาพ สตีฟ เย็ทลิน (Brick, Love & Other Impossible Pursuits) ก็ช่วยให้ส่งเสริมเรื่องราวได้เป็นอย่างดี ขณะเดียวกันงานด้านเทคนิคอยู่ในขั้นดีเยี่ยม แต่ไม่มีอะไรแปลกใหม่ Looper อาจจะมีข้อเสียอยู่สองจุดก็คือ ความที่เนื้อหาไม่มีอะไรโดดเด่นมาก ทำให้บางช่วงอาจจะชวนง่วงได้ รวมถึงเสน่ห์ดึงดูดของโจเซฟ กอร์ดอน เลวิตต์ที่ยังไม่มีพลังต่อผู้ชมเท่าที่ควร แต่อย่างไรก็ตาม Looper ก็เป็นภาพยนตร์ที่มีแนวทางและทิศทางที่เป็นตัวของตัวเอง และอาจจะน่าสนใจสำหรับผู้ที่ต้องการเสพความแปลกแหวกแนวที่แฝงแง่คิดบางอย่างดีๆ เอาไว้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s