การรอคอยแล้วความเป็นไปไม่ได้ในความเป็นจริง

ไม่รู้เป็นไร ตอนนี้เหมือนเราไม่ค่อยปกติ ไม่ว่าจะจิตใจหรือว่าความรู้สึก เหมือนกับว่าเรากำลังหาคำตอบให้กับบางเรื่องแต่เรากลับไม่รู้ว่าจริงแล้วเรื่องที่เรากำลังหาคำตอบนั้นเป้นเรื่องเกี่ยวกับอะไรกันแน่ บอกตรงๆ ว่าเรารู้สึกสับสนแล้วไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้ เรากำลังหลงทางอยู่หรือไรกัน

ในบางเวลา บางช่วง เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความคิดที่แล่นเข้ามาในหัวนั้น เราคิดหรือรู้สึกตามนั้นจริงๆ หรือเปล่า บางคำพูดที่ออกจากปาก เราหมายความตามนั้นจริงหรือเปล่า เราไม่รู้เหมือนกันแต่เรารู้อย่างเดียวว่าในเวลานั้น เราอยากจะพูดคำๆ นั้นออกไป อย่างน้อยมันก็เป็นการระบายความรู้สึกลึกๆ ออกมา ดีกว่าเก็บเอาไว้ภายในใจของเราเพียงอย่างเดียว แม้เราจะรู้ว่าผลที่ได้มันจะไม่มีทางเป็นไปได้อย่างที่เราต้องการหรือหวังไว้ก็ตามแต่

ความจริงแล้วการรอคอยอาจจะเป็นอีกหนทางที่แสดงให้เห็นถึงตัวตนที่แท้ของเรา แต่เราเองก็ไม่รู้ว่าเราจะรอไปได้นานสักแค่ไหน แต่คนเราก็อยู่ได้เพราะการรอคอยไม่ใช่เหรอ หรือว่าจริงๆ แล้วชีวิตคนเราต้องอยู่พอรอคอยบางสิ่งที่จะเกิดขึ้น แม้จะไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เรารอนั้นจะส่งผลดีหรือว่าร้ายให้กับชีวิตเรามากน้อยแค่ไหนก็ตาม แต่คนเราก็ยังต้องรอคอยต่อไป ไม่ว่าคนๆ น้นจะเป็นใครก็ตาม เพราะฉะนั้นเราอาจจะต้องรอสิ่งที่เราคิดอยู่ก็เป็นได้ เพียงแต่ว่ารอคอยสิ่งที่มีอยู่ในหลักพื้นฐานของความเป็นจริงก็คงพอแล้ว

ใช่ไหม????

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s