การทำงานที่ไม่เหมือนเดิม

เคยรู้สึกบ้างไหมว่าที่ทำงานของคุณไม่เหมือนเดิม สำหรับผมมันเริ่มรู้สึกแบบนี้มานานพอสมควร จนกระทั่งคืนวานที่เจ้านายเรียกไปคุยตัวต่อตัว ทำให้ผมรู้สึกได้อย่างหนึ่งเลยว่า เพื่อนร่วมงานไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่เหมือนแรกๆ ที่เข้ามาทำงานที่บริษัทนี้ที่แต่ละคนมีอัธยาศัยไมตรี คอยช่วยเหลือกัน สนุกสนาน เฮฮา ปาร์ตี้กันอยู่ตลอดเวลา แม้ว่าบางครั้งอาจจะหนวกหูหรือกวนสมาธิไปบ้างก็ตาม แต่นั้นก็เป็นการเพิ่มบรรยากาศในการทำงานที่สนุกสนานมากขึ้น

หลังจากที่ได้มีการเปลี่ยนทีมงานกันเกือบยกทีม ทำให้ผมเริ่มรู้สึกได้อย่างเด่นชัดว่า มีการแบ่งพวกกันอย่างเห็นได้ชัด การพูดคุยและการพูดจาเริ่มไม่เหมือนเดิมอย่างแต่ก่อน หรือเป็นเพราะผมปรับตัวเข้ากับพวกเขาไม่ได้ หรือว่าพวกเขาเห็นผมไม่เหมาะที่จะคบหา อันนี้ผมไม่ทราบแน่ชัด แต่ที่รู้ๆ ก็คือ ผมไม่อาจจะไว้ใจใครในออฟฟิสนี้ได้สักคน ไม่ว่าจะพูดหรือกล่าวอะไรออกไปก็ตาม เรื่องจะถึงหูเจ้านาย 2 คนนั้นภายหลังเสมอ จนทำให้ผมรู้สึกโดดเดี่ยวและไม่อยากจะมาทำงานเลยในแต่ละวัน

หรือวันอาจจะจริงอย่างที่เขาพูดว่า ผมมีความเป็นตัวของตัวเองค่อนข้างสูง ไม่ชอบทำงานในระบบทีมเวิร์ค ชอบทำงานแบบสแตนอโลนมากกว่า เป็นคนที่เข้ากับคนอื่นยาก ทำให้ความสัมพันธ์ดูเบาบางจนเหมือนกับว่าคุยกันเฉพาะเรื่องงานเพียงเท่านั้น เป็นคนที่ปิดตัวเองพอสมควรจากผู้อื่น ทำให้ไม่ใคร่มีคนอยากจะสุงสิงด้วย แล้วที่ผ่านมา เพื่อนมากหน้าหลายตาที่พบได้รู้จักคบหากันละ พวกเขาเหล่านั้นคิดกับผมเช่นเดียวกันหรือเปล่า ผมไม่อาจจะเดาได้เหมือนกัน

บางวันผมรู้สึกเหมือนนั่งอยู่คนเดียว ท่ามกลางเพื่อนร่วมงาน เหมือนเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักใครเลยสักคนแม้แต่นิดเดียว ตอนนี้บอกตามตรงว่าสับสนและมึนกับสิ่งที่เกิดขึ้นภายในจิตใจและคนรอบข้างในขณะนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงกับชีวิตต่อไปดี จะเลิก ลาออกไปทำอย่างอื่นเลยดี หรือว่าจะยังไง ถ้าถามว่าผมชอบงานเขียนไหม บอกตามตรงผมชอบนะ แต่ตอนนี้ทำไมผมรู้สึกเกลียดมันอย่างมาก เกลียดจนอยากจะวางมือจากมัน ไม่อยากไปแตะต้องมันอีกแม้แต่น้อย จากที่เคยสนุกแต่มันเหมือนกับสิ่งที่เรากำลังฝืนใจทำไป บอกตามตรงตอนนี้สับสน

บางคนอาจจะบอกว่า ผมอายุเท่านี้แล้ว ไม่เห็นต้องมานั่งคิดมากเลย เรื่องแบบนี้ต้องเข้มแข็งและจัดการให้ได้ แต่ทำยังไงได้ ในเมื่อผมยังคงเป็นมนุษย์อยู่ มีเลือดเนื้อ มีชีวิตจิตใจ มีความรู้สึก เป็นแค่ปุถุชนคนธรรมดาไม่ใช่หุ่นยนต์หรือหุ่นกระบอกที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น บางคนอาจจะคิดว่าผมอ่อนแอ ผมก็ยอมรับว่าผมอ่อนแอ ผมไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่ใครหลายคนเห็นหรอก เพราะผมเองมันก็แค่คนๆ หนึ่งเท่านั้น ไม่ได้เป็นพระเจ้า

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s